Droga Krzyżowa mego Kobiecego Serca.

 

Stacja I

Wyrok.

 

Jak często jesteś dla siebie samej Piłatem.

Patrzysz z potepieniem, na swoje ciało, słabości, upadki.

Jezu stojący przed sądem Piłata, naucz mnie swojego spojrzenia na moją Kobiecość, pomóż mi odkryć w sobie perłę którą jestem, oczyszczoną z grzechu Twą Najświętszą Krwią.

 

 

 

Stacja II

Krzyż.

 

Tak niechciany i odrzucany. Jakże często jestem nim Ja, gdy odrzucam siebie z tym co we mnie słabe, zranione, kruche.

Jezu tulący krzyż z miłością na swych ramionach, przytul dziś i mnie, tą słąbą i zranioną i naucz mnie przytulać siebie w chwilach trudnych.

 

 

 

Stacja III

Upadek.

 

Panie zawsze gdy staję się bogiem dla siebie samej a Ty leżysz ,,przywalony” moim Ja, tracę wszystko.

Jezu naucz mnie pokory, naucz mnie, że to Ty masz być zawsze pierwszy w moim życiu.

 

 

 

Stacja IV

Mama.

 

Nie miała nic a dała Ci Wszystko. Czułość, obecność i miłość.

Panie w tej stacji przepraszam Cię za chwile w których nie umiałam być Matką. Matką duchową dla siebie i bliskich.

Maryjo naucz mnie dawać Życie w codzienności.

 

 

 

Stacja V

Szymon.

 

Śpieszył się. Dom, praca, dzieci, zmęczenie. Nie miał czasu na Wieczność.

Panie jakże często jestem Nim ja.

Szymonie z Cyreny naucz mnie braku przymusu ,, na sprawy wieczne ” w mojej codzienności.

 

 

 

Stacja VI

Weronika.

 

Czystość spojrzenia i dotyku. Twarz Kobiety odkupionej. Jezu dziękuje za każdą spowiedź, Eucharystie, chwile z Tobą sam na sam. Dziękuje za odbicie piękna Twego oblicza na moim kobiecym sercu.

 

 

 

Stacja VII

Obojętność.

 

Miłość- żar, namiętność, ogień.

Jezu który płoniesz ogniem miłości ku mnie, rozpal popiół mego kobiecego serca , niech zniknie wszelka ospałość, obojętność i letność. Panie pociagnij mnie za sobą, podnieś i naucz kochać radykalnie.

 

 

 

Stacja VIII

Niewiasty.

 

Upominasz je radykalnie ale z miłością. Jezu naucz mówić prawdę ale tylko wypływającą z miłości. Naucz mnie sztuki upominania z troski o zbawienie powierzonych mi przez Ciebie osób.

 

 

 

Stacja IX

Oziębła miłość.

 

Piękno kobiety odkupionej zachwyca jej zdolnością kochania całym sercem, duszą, umysłem, całą swą osobowością.

Panie w tej stacji przepraszam Cie za moją połowiczność, przeciętność i byle jakość.

Odnów we mnie pasję miłości.

 

 

 

Stacja X

Obdarcie z szat.

 

Stoisz przede mną obdarty z wszystkiego. Nagi. Ty Bóg. Może ufasz, że kiedyś zrozumiem, że moją największą wartością jest bycie Twoją córką. To moja godność i wielkość.

 

 

 

Stacja XI

 

Oddałeś mi ręce, nogi, serce. Czyżbyś wierzył Panie, że jako Kobieta Odkupiona będę mogła widzieć Twoimi oczami, dotykać czule Twoimi rękoma, chodzić ścieżkami które Ty mi wskażesz?

 

 

 

Stacja XII

Mój miły jest mój a ja jestem Jego.

 

Dziękuję Ci Jezu, że dzięki Tobie istnieje Miłość silniejsza od śmierci, wierność silniejsza od niewiernośći, przebaczenie większe od zdrady.

 

 

 

Stacja XIII

Nadzieja.

 

Marjo tuląca do serca swe ukochane Dziecko, naucz mnie kobiecej ufności, że po chwilach bólu, może przyjść radość, naucz mnie cierpliwie czekać na zmartwychwstanie serca.

 

 

 

Stacja XIV

Grób przemieniony w Ogród.

 

Panie dziękuję, że mogę być Kobietą pachnącą wonią Twej obecności. Dziękuję, że żyjesz we mnie.

 

 

s. Łucja

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *